کردیم. و از آنجا که سوره را بسیار دوست می داشتیم و وقتی رفقای اون وری با نامه پز می دادند ما به
سوره دل خوش بودیم. و به خاطر ارادت تامی که به وحید جلیلی عزیز داریم لذا به دعوت وبلاگی دوستان
لبیک گفتیم و این کمترین کار را برای تحریریه عزیز سوره چهارم انجام دادیم. واما نظرات من در مورد
سوره و پیشنهادات من در مورد راه.
بهترین هایی که در سوره خواندم:
1. به گمانم بهترین شماره های سوره آنهایی بود که در آن پرونده های ویژه کار می شد مثل دولت نهم حزب الله و فرهنگ...
2. مقالات آقایان طاهری و نعمت الله سعیدی را چندین بار می خواندم.
3. میر شکاک را این اواخر نمی خواندم.
4.مقالات راجع به وضع فرهنگی جهان اسلام. میزان توانایی فرهنگی جمهوری اسلامی در جهان اسلام. راه کار های اثر گذاری و مطالبی از این دست که در سوره کار می شد به گمان من نقطه اوج سوره بود.
5.اندک مقالاتی که در مورد فضای دانشگاهی و مسائل آموزش عالی مطرح شد برای من بسیار جذاب و راهگشا بود. و در ادامه همین بحث می توان به جنبش نرم افزاری و وظیفه علمی حزب الله اشاره کرد.
6.اگر قرار باشد یک قسمت سوره در راه ادامه یابد میز گرد های انتقادی است. حال که دیگر از تحمیل و سانسور خبری نیست باید مشی انتقادی سوره ادامه یابد البته ما هم پشت سر شما هستیم.
و اما کمبود های سوره. که می شود پیشنهاد های بنده درباره نشریه راه:
1. انتشار پرونده ویژه هایی با محوریت شخصیت های انقلاب . نظیر شخصیتهای سیاسی. دفاع مقدس و.. که بسیاری از آنان را ما به نام می شناسیم اما هیچ اطلاعات جامع و یکپارچه ای در مورد آنان نداریم. پرونده های سوره عموما موضوعی بوده اند و نه شخصیتی.
2.کم رنگ بودن حضور و دغدغه های نسل سوم انقلاب در سوره. و یا حتی نسل چهارم. نوجوانان و جوانان 17 تا24 ساله که به سوره و نویسندگان آن علاقه مند بودند و لی بسیاری از معضلات فکری خود را در سوره نمی یافتند. به بیان واضح تر جوانان بیزار از چلچراغ و زرد هایی از این دست در سوره مطلبی هم قد خود نمی یافتند.
3.عدم توجه به تقویت تمامی نقاط جبهه فرهنگی. ادعای سوره همواره این بود که به دنبال حرکت
جبهه ای است . اما در عمل بچه های شهر های کوچک تر جایی در این جبهه چه از نظر فکری و
چه از نظر اجرایی نداشتند و از دوستان شهر های مشهد و تهران همیشه کمی عقب بودند.
به عنوان نمونه در بحثهای مربوط به انتخابات و کاندیدای اصلح و انتخاب آگاهی محور تفاوت فکری
بدنه مردمی حزب الله به وضوح آشکار بود... به گمانم راه می تواند در جهت یک دست کردن
این جبهه قدم بردارد.
و چند پیشنهاد:
1. نیروهای شهرستانی را سازماندهی کنید. این که آقای جلیلی هی بگوید شما خودتان خبرنگار و مقاله نویس و ...باشید هرچند با روحیه قلگی ما سازگار است ولی در عمل بسیاری از نیرو ها در حاشیه می مانند.
2.حمایت بیشتر از تشکل های دانشجویی. معرفی و حمایت از تشکل های نوپا.و کمک گرفتن از پتانسیل دانشجویی در امر مقاله نویسی..
3. پرداختن به حوزه علمیه و راه های تحول در آن.توجه راه به حوزه و دانشگاه باید بیش از سوره باشد.
4.افزایش ارتباط با سازمان ها و تشکلات دانشجویی و غیر دانشجویی جهان اسلام. و انتقال تجربیات فرهنگی آنان.
