تمسخر وا داشته و چه کسانی را احیانا آزرده خاطر کرده است. اما حرف و حدیث پیرامون مدل زندگی
یک بچه حزب اللهی نه مدرن که عدالتخواه فراوان است. اینکه حد تعادل مصرف کجاست؟ و هزار سوال
از این دست. در این میان چند مسئله مهم قابل توجه است:
نکته اول
چقدر این جمله استاد معماریانی به دلم نشست که گفت:
هر کار می کنی بکن ولی توی زندگیت زر زیادی نزن.
من فکر می کنم یکی از مسائل مهم مذهبی های امروز زر زیادی است. طرف در دل حب ساندویچ میکر
و سینمای خانگی و ساید بای ساید دارد و بعد هی می خواهد بین اینها با عدالت اجتماعی ارتباطی
برقرار کند و هی نظریه می دهد و زر می زند.
نمی شود برادر من! من می گویم با استدلال دینی انتخاب کن و پای انتخابت هم بمان. نه اینکه
هی بخواهی چیز های بی ربط را به هم وصله پینه کنی.
نکته دوم
مسئله دردناک تر اینجاست. فرض کنید که که پسری مذهبی و انقلابی و عدالتخواه دوست دارد با
دختری ازدواج کند که مهریه اش پایین باشد اما خانواده دختری که انتخاب کرده راضی به این مسئله
نیستند و در نهایت مرد عدالتخواه قصه ما به یک مهریه سنگین تن می دهد.
حالا سوال اینجاست که:
اگر کسی مهریه سنگین را پذیرفت باید جهیزیه تجملاتی و اشرافی را هم بپذیرد؟
باید عروسی پر خرج را هم بپذیرد؟
باید چند مدل شام عروسی را هم بپذیرد؟
آیا باید خرید های زاید و بی فایده بازار را هم بپذیرد؟
سوال من از رفقای منتقد این است که بالاخره شما کجا و کی می خواهی جلوی این اسراف ها
بایستی و از اندیشه ی دینی ات دفاع کنی؟
ناگفته نماند که برای اجرایی شدن یک سر سوزن از این حرف ها داشتن همسری همراه بسیار
مهم است و الا فلا.
نکته سوم
من نمی گویم یک نفر به تنهایی می تواند تمام سنن الجاهلیه گذشتگان ما را عوض کند. کما
اینکه خودم هم عرضه این کار را ندارم. اما اگر به خاطر فشار جامعه زیر بار ده تا حرف غلط رفتیم
لااقل برای اصلاح یک حرف هم که شده بایستیم و مبارزه کنیم. حرف بشنویم. تحقیر شویم. با بعضی از
یزرگان فامیل درگیر شویم- منظورم درگیری فیزیکی نیست ها!!- . هرچقدر که توانش را داشتیم.
اما اگر بخواهیم از لحظه اول تسلیم محض خواسته های دلسوزانه اما کمرشکن والدین و بزرگان فامیل
باشیم و نگران حرف مردم بمانیم و قاطی این بازی ها شویم همان بهتر است که حرف مفت نزنیم و
مثل باقی مردم شهر زندگی کنیم:
بی درد و
بی آرمان و
بی تفاوت.
اگر هر کس یک سطل آب خود را بریزد این عرف های غلط را به مرور زمان آب خواهد برد...
از اونجا که پاسخ به همه ی پیام های تبریک برایم مقدور نبود از همین جا از همه رفقایی که اظهار
لطف کردند ممنونم..
برای ما هم دعا کنید که شرمنده ادعاهای امروزمان نباشیم..
