شگفتی اول
می گفت وقتی رفتم توی اتاقش عجیب سرش شلوغ بود. یه خانمی هم کنارش بود و با هم درمورد
موضوع پایان نامه گفت و گو می کردند.
استاد گفت: به نظرم حمایت کیفری از آب موضوع بسیار خوبی است. ما خیلی به مسئله نیاز داریم و
منبری مفصل در مدح حمایت کیفری از آب.
دختر : ولی استاد این موضوع رو یکی از بچه های سال بالایی قبلا برداشته...
استاد: جدا؟ حیف شد با کی ؟
دختر : با خود شما این موضوع رو ور داشته..
استاد: بله.. بله.. می گم این موضوع به گوشم آشناست ها..
دختر : موضوع دیگه ای به ذهنتون نمی رسه؟
استاد: به نظرم حمایت کیفری از جنگل موضوع خوبی باشه.. الان دنیا به دنبال این موضوعات...
گفته می شود حضرت استاد؛ استاد راهنمای هفت پایان نامه و مشاور شش پایان نامه دیگر است.
شگفتی دوم
اسم مسجد هم به گمونم ولی عصر بود. حاشیه میدون ولی عصر تهران. وضو گرفتیم و واردشدیم.
مسجد در دست تعمیر بود و ملت برای چند رکعت نماز باید از وسط خاک و خلها رد شده و به زیر زمین
مسجد می رفتند. شب جمعه بود و کسی با لحنی محزون کمیل می خواند. وارد زیر زمین که
شدیم غیر ما و مداح دو- سه تا پیر مرد هم نشسته بودند. زیر زمینی به غایت وسیع با یک سن
مجلل و تزیین شده. جون می داد برای گل کوچیک. بس که خلوت بود. نا گفته نماند مسجد سه طبقه
بود و در حال ساخت. سنگ های مرمر در کناری چیده شده و آماده نصب و آسانسور و ... و ظاهرش
بسیار آباد..
نکته خاطره بالا را از فرط وضوح بیان نکردم...
دوستی دارم که توی خوابگاه پردیس باهاش آشنا شدم. این که ازش به عنوان شگفتی یاد می کنم نه
به خاطر اینکه خیلی آدم عجبیبیه. بیشتر به خاطر اینه که من در برابر اون همیشه گرفتار نوعی تردید و
تعجم. دوست من...
- نمازشو اول وقت می خونه.
- نماز خوندنش حداقل چهل و پنج دقیقه طول می کشه.
- همه نافله ها رو بدون استثنا می خونه.
- بد دهن نیست. اصلا فحش بلد نیست.
- قرآن ا ز دستش نمی افته. شاید روزی چهار یا پنج ساعت.
- قرآن رو با ترجمه می خونه. و گاهی هم مارو هدایت می کنه.
- حرم و جمکرانش به راهه.
- و البته نماز جمعه.
- سیگار نمی کشه.
اما اگر کسی تیپ ظاهریش رو ببینه.. خوب تقریبا محاله حرف منو باور کنه. شاید حتی باور نکنه که این
بشر نماز می خونه.
کجاش عجیبه؟ من نزدیک به هفت ساله که توی خوابگاه ها و خونه دانشجویی زندگی کردم. تا حالا
ندیده بودم.
و این که چه جوری می شه این جوری تربیت کرد. چه جوری..؟
