خدمت یکی از اساتید بودیم. حرف از شیوه های اعمال مجازات بود . و اینکه آیا مجازاتهای اسلامی
خشن است؟ و آیا خشونت در اجرای مجازات موجب کاهش آن می شود؟

فرمودند: در آمریکا نظریه ای اخیرا مطرح شده تحت این عنوان که بهترین راه برای مقابله با جرم
سزادهی و خشونت در اجرای مجازات است. اسم خودشان را هم نئو نئو کلاسیک گذاشته اند.
محض اطلاع این که مکتب نئو کلاسیک که معتقد به اجرای مجازاتهای سنگین از جمله اعدام
برای مبارزه با جرم بود از اولین مکاتب کیفری محسوب می شود که بیش از صد سال از
انقراض آن می گذرد.
حضرت استاد می گفت: کمی در باب این سرگردانی فکر کنیم. چرا بشر بعد از طی کردن این
راه دویست ساله و با صرف هزینه های گزاف جانی و مالی به همان جایی که از آن آغاز کرده
بود باز گشته است؟














۱. دوستان گفتند وسط متن شکلک نذار. ما هم چون انتقاد پذیریم گوش دادیم.
۲. پای متن سازش ناپذیری برخی از دوستان مخالف اندیشه ما بر علیه نظام و امام مطالبی
نوشته بودند. برخی دیگر از دوستان گلایه کردند که چرا جوابشان را ندادی؟ به گمان من هر کس
همین روزهای دهه فجر در خیابانها قدم بزند و چشم روشن بین داشته باشد می تواند حقایق
را ببیند. اگر هم ندید مهم نیست. چون بعضی ها عادت به تجاهل دارند. واگر نه مگر سی سال
فرصت کمی است برای شناخت یک ملت ؟

۳.جایگاه امام در دل مردم آن قدر محکم است که دل مشغولی های برخی دوستان مدعی
روشن فکری در این بنای عظیم خللی وارد نمی آورد. ما هم خیلی وقت است که دیگر حوصله
جدل های بیهوده و زرگری را در مورد امام و انقلاب و ولایت فقیه و... کنار گذاشته ایم. خدا را شکر
دوستانی که وطیفه خود را پاسخ به این شبهات می دانند بسیارند.
۴. شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل/کجا دانند حال ما سبک بالان ساحل ها.